Margriet Hovens, beeldend kunstenaar

Algemeen uitgangspunt in mijn werk is de idee dat het leven continu verandert. Ondanks al onze pogingen om aan dat proces te ontsnappen gaat het leven zijn eigen gang. We blijven onderworpen aan het verloop van de natuur en de tijd.
In mijn vrije beeldhouwwerk staat dan ook de transformatie centraal van lichamen en objecten in tijd en ruimte, doordat ik uitingen van vergankelijkheid als erosie, verval en deformatie verbeeld. Door soms sporen van mechanische bewerking toe te voegen wordt de kwetsbaarheid van de natuurlijke vorm versterkt.
Als werkwijze hanteer ik een combinatie van klassieke sculpturale waarden (het citeren van de Europese stijltradities en het inzetten op de ambachtelijke productiewijzen) met mijn persoonlijke verwerking van actuele thema’s. Hierbij richt ik mij vooral op de ervaring van de lichamelijkheid, waarbij ik inzet op verfijning in stof- en huiduitdrukking.
Het gebruikte materiaal en de technische verwerking ervan biedt de toeschouwer een bron van esthetisch genoegen.
Materiaal en techniek zijn in mijn werk metaforen voor de betekenissen van het beeld; een kunstwerk is niet hoofdzakelijk een idee, de materiële verwerkelijking is cruciaal voor de expressie van dat idee.
Daarom acht ik de kwaliteit van de materiaalbewerking van groot belang.
Mijn beelden moeten een beschouwer de sensatie van ruimte en tijd geven, en dat resulteert in vormen die verschillende aanzichten bieden. Ruimtelijkheid beleven betekent dan een tijdsverloop ervaren in je eigen beweging om een beeld.
In mijn toegepaste werk, dat vooral uit portretten in marmer en brons bestaat, is de natuurlijk herkenbare vorm en de ambachtelijke bewerking belangrijk, waarbij de wensen van de opdrachtgever richtinggevend zijn.